ŞEHRİN KİNİ Hava kirliliğinden dişleri sararan şehrin Yüzünü fırçalamakta gece Saçları öyle dağınık Öylesine çatık ki kaşları Gülümsemesiyle yorulan yanaklarından şikayetçi Didik didik edilmiş çöpçüler Şehir insan soluyor besbelli İki büklüm oluyor her nefes alışında Akışına bırak desem Midesine kramplar girmiş oluyor Ciğerleri insan kuruntusu kurumlarıyla dolu! Su içine akıyor Kir götürmez bulutlarla kaplı gökyüzünden dökülen Şehir, kusuyor kinini Kinle kirlenmiş kağıtların tefini dürerek! Cadılar kazan kaynatmakta Selvi boylu çocuklar satılıyor Sanki panayır… Şehir, yutuyor insanları Semirmiş, serpilmiş. Eşyanın tabiatı Aykırı sesleniyor mantık hatalarına Kimin sırtında ayak izleri var? Kimin alnında yaşam belirtisi? İçine aldığı insanların ağzından fışkırıyor Şehirsiz dualar! Körleşmeden Kıytırık köşelerde! M’S
