M'S

NE OLDUM DELİSİ ANNE BABALAR! ÇOCUKLARINIZI SOKAĞA ATMAYIN (Az önce yaşanmış bir öykü)

Mart 07
09:00 2017

NE OLDUM DELİSİ ANNE BABALAR! ÇOCUKLARINIZI SOKAĞA ATMAYIN (Az önce yaşanmış bir öykü)

Çocuk okulun en yaramaz çocuğu.

Küçüklerini dövüyor, büyüklerine taş vurup kaçıyor!

Tüm dersleri sabote ediyor!

Öğrenciler de, öğretmenler de illallah diyorlar çocuktan.

Herkesin ortak fikri, çocuğun işe yaramaz olduğu…

Ders çalıştığı yok, doğru düzgün okuma yazma da bilmiyor!

Rehberlik Araştırma Merkezine gidiyor ama davranışlarında en ufak bir olumlu değişim gözlenmiyor.

Kendisi gibi öğrencilerle arkadaş olup okulu asıyor, dışarıda serseri gibi dolaşıyor!

Sigara ve uyuşturucu bağımlısı olması an meselesi!

Üzerinde kesici alet taşıyor ve her kavganın içinde mutlaka adı geçiyor!

Okul çıkışı çete faaliyetleri yürütüyor daha ortaokul seviyesinde polis ile yüz yüze gelmişliği var!

Yakında polis kayıtlarında adı geçecek!

Evden harçlık alamadığı için arkadaşlarını haraca bağlamaya veya hırsızlık yapmaya başlamasına kesin gözüyle bakılıyor.

Çocuk baştan aşağı problem!

Çocuğa Milli Eğitim Bakanlığının disiplin yönetmeliğine göre ceza vermek istense her türlü cezayı alacak kapasitesi var çocuğun!

Öğrenci Davranış Kurulu toplanıyor, tüm öğretmenlerden ve öğrencilerden fikir alınıyor ve o müthiş çözüm bulunuyor!

Çocuk başka okula gitsin veya okula hiç gelmesin!

Yeryüzündeki tüm eğitimciler bir araya gelse böyle bir çözümü bulmaları mümkün değil.

Dehşet bir deha gerektiren çözüm önerisi hem de hiç teşhis konulmadan bulunan…

Çocuğu çekip kenara soruyoruz.

Baban ne iş yapıyor?

Bilmiyorum, diyor!

Nasıl yani?

Annemi terk etti hocam bilmiyorum babamın nerede olduğunu ve ne iş yaptığını!

Bana o adamdan söz etme! Diye de hırçınlaşıyor!

Annen ne iş yapıyor? Diye soruyoruz…

Gözleri doluyor!

Evlere temizliğe gidiyor!

Size yetiyor mu o para?

Ses yok!

Eviniz kira mı?

Evet!

Akrabalarınız, büyük babanız, amca, teyzeniz falan yardım etmiyor mu?

Ses yok!

İyice zıvanadan çıkıp, sorulmazsa olayın iç yüzünü bilemeyeceğimiz ama sorulmaması gereken o soruyu soruyoruz!

Baban evi neden terk etti?

Neden ayrıldı annen ve baban?

Dili çözülüyor çocuğun…  Başlıyor anlatmaya…

Hocam;

Annem, babam eve her geldiğinde başının etini yer, her şeyi sorun ederdi. Her akşam yemekte kavga çıkar, lokmalar boğazımıza dizilirdi.

Babam o sinirle beni sürekli döverdi. Namazını bile geçirmeyen babam alkol almaya eve gelmemeye başladı.

Neydi yavrum annenin sorun çıkarma sebebi?

İstediği kıyafeti alamıyormuş, dışarıda kafasına göre gezemiyormuş, evde yemek yap, bulaşık yıka, evi temizle, bu dünyaya bu işleri yapmak için mi gelmiş. Arkadaşları nasıl da rengarenk giyinip, süslenip dışarılarda geziyorlarmış…

Babam bizimle ilgilenmiyormuş, akşam gelince yorgunum diyormuş…

Ne iş yapıyordu baban?

Marangozdu!

———-

Yukarıda anlattığım çocuğun probleminin kaynağını bulmak zor olmadı.

Ey eşine tahammül etmekte zorlanan ana babalar!

Evlenince size cennet mi vaad edildi de, her şeyi sorun etme konusunda canhıraş bir mücadeleye girdiniz?

Kendi öz ana babanızla, kardeşinizle bile bir arada yaşarken sorunlar yaşadığınız halde, elin kızıyla/oğluyla hiçbir şekilde sorun yaşamadan hayatınızı devam mı ettirecektiniz?

Evliliğin tanımadığın birine tahammül etmek olduğunu ne zaman öğreneceksin?

Tahammül etmek zorunda mıyım? Evet zorundasın! Tahammül edemeyecektin, neden evlendin?

Sana kimse gül bahçesi vaat etmedi!

Hangi evlilik var sorunsuz olan?

Hangi çift hayatının sonuna kadar sıkıntı çekmeden yaşamış? (Kadın kör, erkek sağır olanlar hariç)

Hiç kimsenin çocuklarını böyle pespaye bir hayat yaşatmaya hakkı yok!

Çocuğunuza tokat vuran öğretmeni rezil rüsva etmek için dünyayı başına yıkıyorsunuz ama kendi öz evladınızı sırf bencilliğiniz yüzünden sokağa atıyorsunuz.

Boşanıp kendi hayatını yaşayacakmış da, kendi mülteci istekleri varmış da, köle miymiş de, ekonomik özgürlüğü varmış da…

Yere batsın senin ekonomik özgürlüğün!

Yere batsın size akıl veren kişisel gelişim safsataları…

Unutmayın!

Her türlü olumsuzluğa göğüs gerip de, eşine tahammül ederek çocuklarını sokağa teslim etmeyene “ANA-BABA” deniyor bizim kültürümüzde…

Sen özgür olacaksın diye o çocukları sokaklara köle etmeye hakkın yok!

 

PAYLAŞ

Yorum

Gazeteler

Şaşkın Kelimeler