M'S

KÖR BİR ÇOCUK GİBİ- ATAOL BEHRAMOĞLU

Mart 30
21:00 2012

KÖR BİR ÇOCUK GİBİ

Yüreği hüzünle dolduran hayat

güneşli bir nisan akşamında

her şey ölüp gidiyor ve

 

atıyla oynuyor komşunun çocuğu da

 

yaprakları kımıldatan rüzgar

ölüm kımıldamaz ama

yağmur da, solgun güz kuşlarının

kim bilir nereye gittiğini yağmurda

kuytu, naftalin kokan odalarda

akşamın evleri sardığı odalarda

bir çocuk uyurdu

kavaklar cevizler ıhlamurlar

sallanırdı acıyla

 

o zaman ne çok hastaydım

sevigilim! ne çok hastaydım

gece yarıları şehri dolaşırdım

cebimde taslak halinde bir intiharla

şizofreni ve pompalı mızıkayla

tanrım! ne çok yalnızdım, dağlara –

doğru yürürdüm, ağlardım,

yüzümü tutup toprağa

şehri –

gözlerdim.

– gençliğimi hatırlatan o sıkıntıyla –

babasının yargıç olduğunu söyleyen hizmetçi sevgilim

gelirdi. o ve ay. odamın –

duvarına yazılar yazdım

başkaldırma ve ölmeme hakkında

hep uyanık kalmak pahasına

yazılar yazardım, kafka

v.s. otururlardı bir kasabada

oturur ölümden konuşurlardı

bir kroki halindeki şapkalarıyla

bir taslak olan vücutlarıyla

ve bir cenin kadar zayıf omuzlarında

askeri ve trenç paltolar olurdu

onlar konuşurken akşam olurdu

biz sevişirdik acıyla

sevgilim! biz acıyla sevişirdik

ellerin soğan ve sabun kokardı

ayaklarını öperdim, sonra

gece gelirdi ağır bir homurtuyla

gece gelip beynimi örterdi

ışığı yakmazdım, gece gelirdi,

sen giderdin, o zamanlar ben hastaydım

beynim hastaydı, örtüler içinde –

bir vebalı gibi titrerdi

gece soluk soluğa

terli bir tren gibi ilerlerdi.

 

kalbim!

sen yoksun

sen tökezleyen bir şarkısın

köpüre köpüre akan

acıyla ve hüzünle beslenen

bir ırmaksın.

akşam

yankılanırken kasaba

çanların ve koyunların

mezarların

tozlu kasabasında

çocuklar ağlardı

dünya az renkli ve tebeşirden

bir resim kadar tozlu ve müphemdi

aşk müphemdi

 

sen

sessiz bir kinle şehri gözlüyorsun

kısık bir hüzünle camların arkasında

aşka ve merhamete hazırsın

şefkate ve nefret ve

acı çekmeye o uzak yollarda.

bir kuleden seyrettiğin şehri

yani bir şehvet balkonundan

kimse bilmiyor

 

geçit yok şarkısına aşkın

ah her şey

bir pencereden göründüğü kadar

bir pencere kadar dünya

bir kartpostal gibi geçtiğimiz dünya.

 

kalbim.

kör bir çocuk gibi düşe kalka.

ATAOL BEHRAMOĞLU

{fcomment}

PAYLAŞ

Yorum

Gazeteler

Şaşkın Kelimeler